Waar zet je deze? - Ze zegden hier.
Nee, ginds.
Daar zijn de soldaatjes die ons kwamen helpen.
Wat geven ze? Wijn, brood...
Kijk naar de mantels. De kleindochters van Lorenzo il Magnifico.
Hij is echt ongelofelijk.
'N Prachtkerel, zoals Tsjechow. Net Firs, de kerel uit "De Kersentuin".
Dat is hem. De gebochelde ouwe.
De engelen uit modder zijn van overal gekomen om ons te helpen.
Geef hen ook sandwiches,
dat is goed. We gaan ook bij die jongeren.
Dag, dames.
Wat doe je? Aan het spotten? Nee, we spelen.
Geef hen 'n fles wijn en 'n sandwich.
Wie zijn deze mooie jongedames? Ze zijn van de familie Riccobaldi.
Wij hebben geluk gehad, want 't huis staat op 'n hoogte.
Het werd niet geraakt.
De markies wou, door tussenkomst van z'n dochters,
'n gebaar... van dankbaarheid maken.
Wat is de markies goed en vriendelijk.
En ik dan? Ik duwde de kar.
Ik maakte 'n grapje.
Ik begon piano te spelen op m'n tiende.
Nu ga ik wiskunde studeren in Turijn.
Wat is 't verband tussen wiskunde en piano?
De piano koos m'n moeder, wiskunde koos ik.
Waarom wil iemand wiskunde studeren?
Omdat ik 'n oplossing zoek voor 't vraagstuk van de jaloerse mannen.
Excuseer?
Jullie onbekend? - 'T Kwam niet tot in Rome.
Er zijn 3 getrouwde stellen.
Verplicht getrouwd.
Vervelend.
Ze moeten 'n rivier oversteken.
Eén boot met maximum
twee personen tegelijkertijd.
Maar de jaloerse mannen
willen niet dat hun vrouw bij de man van 'n ander blijft.
En waarin bestaat 't spel?
Hoe steken ze de rivier over?
Heel eenvoudig.
Eerst gaan er twee vrouwen naar de overkant.
Eén ervan keert terug en
ze neemt haar man mee naar de andere kant...
Ze laat hem daar achter en keert terug...
Nee, ze keert terug. Nee, natuurlijk...
Eerst gaan twee mannen naar de overkant.
Nee, 't is eender. Ik geef 't op.
'T Is niet moeilijk, ik weet 't. Maar 'n andere keer.
Als je je diploma hebt,
word je dan wiskundelerares
of concertiste? Lerares, nee.
Concertiste... ik denk 't niet.
Dat is... heldere ideeën hebben. Je moet én pianiste én wiskundelerares zijn.
Waarom schrijven we ons niet in Turijn in?
Waarom?
Hij is gek. - Volkomen.
Berto, we gaan naar Turijn.
Ik zal de studies in Rome niet beëindigen...
M'n vader wil dat ik ga werken.
Niet fijn. - En jij, Carlo?
Komaan, bevalt Turijn je niet?
Agnelli, Fiat... - Chocolade.
Ik weet 't niet.
Heb je kou?
Wat doe je? - Ik geef je dit.
Maar nee, komaan.
'T Is tijd om te gaan slapen.
Ik ben niet moe. - Slaapwel.
Komaan. - Slaapwel.
Jij hebt ze toch niet weggestuurd.
Nee, "slaapwel..."
Als ik naar Turijn kom,
geef jij me dan onderdak?
Je bent echt te gek. Ik ken je zelfs niet.
Turijn, februari 1968
Nee, je moet eraan trekken. Ja, 'n beetje... Nee, naar rechts.
Kijk wat hij doet...
Ik hou van jou.
Ik hou zielsveel van jou.
Opgelet, de ME!
Naar buiten, de politie!
Kom je naar binnen met je fiets?
Met al die mensen uit 't zuiden is 'n diefstal niet uit te sluiten...
Zwijg en maak soep. Onmiddellijk, schat.
Met je kleine handen. Waar is Carlo?
Kijk, de stem van z'n meester.
Je moet je informeren.
We moeten weten wat ze willen.
Daarvoor moet je geen kranten lezen. Ze willen ons naaien.
Dat gebaar is erg Brits.
'T Moet gedaan zijn
met te zeggen dat ik uit 't zuiden kom,
want ik kom eigenlijk uit Turijn.
Echt waar?
Bekijk hem.
Je moet niet lachen.
Zolang de politie geconfronteerd wordt met kerels zoals jullie...
Wacht eens even.
Ze mogen naar ons
komen kijken in de fabriek. We zullen
hen eens laten lopen. Wacht even.
De vakbond vroeg braaf en stil te zijn.
Denk na
voor je over de vakbond praat.
Jullie willen slim zijn.
Schrijven jullie vrienden deze onzin? Heb je 't gelezen?
Ze gaven dit gisteren aan de ingang. "Verander de school niet, vernietig ze."
Dat is wat anders. - 'T Interesseert me niet.
Ik wil de school niet vernietigen.
Ik wil 't recht om naar school te gaan.
Voor mij, die niet mocht gaan en voor m'n kinderen die zullen gaan.
Welke kinderen? Je hebt er geen.
Leer spreken.
Je hebt er echt geen.
Ik ben nog jong.
Ik wil me niet bemoeien, maar moest je niet naar 'n vergadering
van de groep Economie? Zet iemand koffie voor mij?
Moest jij niet naar 'n vergadering van de Italiaanse fabriek?
Ben je bang dat ze me gaan slaan? 'T Volstaat dat jullie weggaan.
Ben je gehaast?
Ik moet me concentreren. Ik heb examen anatomie.
Wat moet je herzien?
Anatomie.
Dag, meneer Piero. Hang de slimme niet uit, Napels.
Dag, Giulia.
Daar gaat 't examen anatomie.
M'n lip doet pijn. Sorry, ik was 't vergeten.
Ben je bevroren? Ik heb gelopen, ik heb 't warm.
Het is berekoud. 'T Is omdat je stilzit.
Je moet bewegen.
Bewegen?
Turijn, lente 1974
Doe open, ik ben zwanger!
Doe open!
Kom.
Met al dat gedonder buiten,
is 't hier 'n paradijs.
Mooi, niet? Zou je hier kunnen wonen?
Ja, jij niet?
Wandel jij met straatstenen in je zak?
Zag je hoe ze tekeergingen?
En dan?
Ga je dan met stenen gooien?
Nee.
Maar als ze me bespringen weet ik hoe me te verdedigen.
Vreemd.
Iemand opende de deur maar 't is net of er niemand is.
Goede uitvlucht.
"Doe open, ik ben zwanger!"
Vertraag, verlies ze niet.
Bij 't volgende kruispunt stop je.
Eerste en tweede naar rechts.
Derde en vierde naar links. Komaan, ME!
Langzaam. Vertraag, dit zint me niet.
Dit zint me niet.
Uitstappen!
We groeperen ons.
Zijn we er allemaal?
Luigi!
Klootzakken!
Gaat 't?
Vreemde manier om mekaar terug te zien.
Werkte je niet in Treviso?
Ja, maar ze vroegen versterking voor de betoging.
Goed idee, hè?
'T Was wettige zelfverdediging, niet?
Hadden ze me niet tegengehouden, ik had hem vermoord.
Gaan ze je 'n proces aansmeren? Dat weet ik niet.
Ik werd overgeplaatst.
Naar waar? - Bologna.
Ik vertrek morgen.
Ze zegden me dat diegene die je verwond hebt, zal genezen.
Kan me geen barst schelen.
Ga je zo de hele tijd doorgaan?
Oké, we beginnen opnieuw.
Dag, Matteo. Hoe gaat 't?
Kom mee met mij, ik toon je 't huis.
Daar is 't wat rustiger.
Mag je weg wanneer je wilt?
Wat moet je doen?
Moet je 70 toestemmingen vragen aan 't Ministerie van Binnenlandse Zaken?
Moet je de grond likken waar de prefect liep?
Moet je de baas van de politie smeken?
'T Volstaat dat ik teken bij 't diensthoofd.
Ga dan tekenen.
Dit is de koer.
Dag, "tota" Bianco.
Dat wil "juffrouw" zeggen in 't Piëmontees. Ik koop 'n taart, dat moeten we vieren.
Wat vieren? - Ik leg 't nog uit.
Ik luister. Licht van m'n ogen.
Nog altijd zonder sleutel? - Sorry.
Dat is Matteo.
Kom binnen.
Luigi blijft verlamd.
Je ontmoette hem in Firenze, weet je nog?
In uniform lijken we op elkaar.
Is hij één van je vrienden? Ze zijn allemaal m'n vrienden.
Spijtig.
Waarom? Omdat je aan de verkeerde kant staat.
Denk je? - Ja.
De goede, is dat die van de armen? Ja.
Luigi kent de kant van de armen beter dan jij.
Hij is arm, hij die hem sloeg niet. Ben jij arm?
Ik sla geen mensen in elkaar. Intussen eten we taart
en blijft hij verlamd.
Moeten we naar die onzin luisteren? Alsjeblieft.
Leuk.
'T Klikte meteen.
Ik wou de komst vieren van onze baby in september.
Hoe ga je hem noemen? - Sara.
Ben je zeker dat 't een meisje is? Giulia zegt 't.
Mooie voornaam.
Bijbels.
Is zij dat?
Als ze speelt, lijkt ze niet boos.
Is ze ook niet.
Het type "Ik heb altijd gelijk".
Net zoals jij.
Moet de kleine bij ons slapen?
Dat is slecht voor haar opvoeding. Wees stil.
Sara, ga je naar de andere kamer?
Papa moet iets regelen met mama.
Komaan...
Hij kon ons komen halen na een reis van 9 uur.
Probeer vriendelijk te zijn.
Zeg niet dat 't waanzinnig is kinderen te hebben en geen werk.
Trouwens, Nicola werkt.
In 'n inrichting met 'n contract dat binnen zes maanden afloopt.
Zij werkt ook. - In 'n antiekwinkel?
We zien wel als ze schoenen en minirokjes moeten kopen.
Ben jij al aan de minirokjes?
Zeg niet dat ze 'n dochter hebben zonder gehuwd te zijn.
Wie trouwt er nog in deze tijd?
Zou jij vandaag niet meer met me trouwen?
Is 't niet fatsoenlijk genoeg? Heeft er niets mee te maken.
Trap A.
Hoe gaat 't? - Goed.
Doe je open?
'N Engelse wandelwagen, ik liet hem speciaal komen.
Bedankt.
Zet ze hier.
Mooi appartement. We hadden geluk 't te vinden.
Waren die kleuren er al? Ik heb 't geschilderd.
Gefeliciteerd.
Slaapt ze?
Wat is ze mooi.
Ik ben oma en hij is opa.
Wat 'n leuk snoetje. - Zo'n grote ogen.
Ik denk dat zelfs de kin... Ze lijkt helemaal niet op jou.
Laat haar opgroeien, je zal wel zien.
Ze is al gegroeid sinds de laatste keer.
Van de ene op de andere dag word je opa.
Ben je blij met zo'n jonge opa?
Ze kijkt naar mij. - Je hebt haar veroverd.
Waar is Nicola? - In de rechtbank.
Wat heeft hij gedaan?
Ze oordelen over 'n psychiater die heel wat op z'n kerfstok heeft.
Hij helpt. - Moet hij getuigen?
Hij niet, de zieken mogen getuigen.
Laten we hopen dat de rechter luistert. Dat zou de eerste keer zijn in Italië.
In de wereld zelfs.
Marino, wanneer ze zeggen: "Zweer je de waarheid te zeggen..."
Girolamo, let op, deze vraag stellen ze aan iedereen.
Moet je zeggen: "Ik zweer het."
Marino, zeg 't. Anders gaan ze niet luisteren.
Hoe oud was je toen je naar de instelling kwam?
Ik weet 't niet. Vier, negen... Je moet precies zijn, je moet "acht" zeggen.
Ik weet 't nog, ik wou me altijd als meisje verkleden.
Ze moesten je niet opsluiten.
Als ik de elektricien zie, breek ik hem in twee...
Rustig aan, want je bent lief, Aldo.
Je gaat naast mij zitten en je blijft kalm.
Kijk me recht in de ogen.
Ben je kalm?
Wat is er, Manlio? Hij lijkt op m'n neef Ignazio.
'N Beetje.
Wat is dat allemaal? Dat lag achter 't standbeeld.
Je moet niks oprapen. Pak niets van de grond.
Wie brengt die pamfletten mee?
Zweer de waarheid te zeggen...
We moesten allemaal samen naar binnen,
we moesten naast elkaar
gaan liggen.
Excuseer. - U moet zeggen "Ik zweer het".
Ik zweer het. Acht jaar,
tienmaal opgenomen...
Bezwaar.
De getuige rammelt af
wat men hem opdroeg.
Meester, de getuige moet terug kalm worden.
M. Levi, zeg gewoon "ik zweer het".
Ik zweer het. Ga door.
Toen dokter elektriciteit binnenkwam,
deed ik m'n ogen dicht en hoorde ik 't geschreeuw van de anderen voor mij.
Vier verpleegsters hielden me vast
aan handen en voeten.
'N Hand stak 'n stuk rubber tussen m'n tanden,
en dan kwam de eerste ontlading.
'N Keer was ik weggelopen uit de instelling,
maar ik werd weer opgepakt.
Ze gaven me veel slaag en bonden me vast op m'n bed.
Dan kwam de elektricien met zijn machientje.
Terwijl hij...
me die ontladingen gaf,
schreeuwde hij:
"Zeg me wie je hielp vluchten, geef me namen."
Aangezien ik die niet wilde geven,
zette ik m'n tanden hard op elkaar.
Zo hard dat ik al m'n bovenste tanden brak.
Giovanbattista, luistert u?
Ik heb 't verslag van 't vooronderzoek. Het is belangrijk
dat u herhaalt wat u weet.
Bekijk hem.
Is hij de man waarover u 't heeft?
Kan u praten?
Ik lees uw eigen woorden voor.
"De dokter onderwierp me aan 'n elektromassage, want ik dronk."
Is dat zo?
"Op 5 dagen, 5 behandelingen. Eén per dag."
Is 't zo?
Dat is normaal in gevallen van alcoholisme, er zijn artikels...
't Is gedaan met mensen te doden. Rustig aan.
Als dit nog eens gebeurt,
laat ik de zaal ontruimen.
Meneer de Voorzitter, mijn excuses voor Aldo en de anderen.
Ze zijn in de war. Het valt hen moeilijk om rustig te praten.
Giovanbattista kan zelfs niet praten.
De stilte is geen bewijs,
maar hij heeft niets anders te bieden.
Ik hoop dat hij levenslang krijgt. Ik ben al blij met één dag.
'T Is een kwestie van principe. Wat is papa komen doen in Turijn?
Hij zoekt geldschieters voor één van zijn projecten.
Hij is ervan overtuigd dat de stap van 'n schrijfmachine
naar 'n computer klein is.
Luister,
ik moet je iets zeggen.
Hij weet niet dat ik ze heb, hij heeft me nooit iets gezegd.
Maar hij is ongerust.
'T Is de eerste keer dat ik in z'n lade kijk.
Jij bent dokter. Kan jij iets doen?
Nee,
maar er zijn behandelingen
die de ontwikkeling vertragen en 't kan jaren duren vooraleer...
Ik weet 't, ik las alles wat ik vond.
Ze zeggen hetzelfde als jij,
dat er niets aan te doen is.
Wat schrijf je? - 'N Nota voor de vereniging
over 't proces. Je tikt nog met twee vingers.
Ga weg. - Laat me doen.
Komaan.
Ik help je.
"De advocaat beweerde
dat de behandelingen geen straf inhielden
en verduidelijkte
dat homoseksualiteit 'n ziekte was die specifieke zorgen vereiste."
Waarom? Is ze dat dan niet? - Nee.
Zeker? - Ja.
Als jij 't zegt, vertrouw ik erop.
Zo'n oude rommel, verander toch de wagen.
Voor mij is 't zo goed.
Laat maar. - 'T Is ouderwets,
je moet je moderniseren. Ik heb 'n idee,
ik zoek 'n geldschieter.
Als 't je niet stoort, blijf ik nog wat in Turijn
om er één te zoeken.
Hier weten ze wat mechanica is. Je doet er goed aan je bezig te houden.
Ik dacht dat je ging zeggen dat ik gek was.
Je bent meer dan dat, je zit al in de toekomst.
Deze wereld is te klein voor jou.
Blijft mama ook hier? - Nee.
'T Was al 'n mirakel dat ze
Francesca 4 dagen achterliet.
Ik zou naar Milaan willen voor Giovanna.
Ik neem de trein. - Ik breng je wel.
Maar nee. - Zo zie ik Carlo.
Ken je hem nog? - Natuurlijk.
Geeft hij geen les in Engeland? Hij is hier op doorreis.
Ik zeg hem dan gedag. Ik kan met hem praten over 't project.
In Engeland zijn er handelsbanken. Misschien kent hij iemand.
Dicteer.
Leg je af?
Wat? Je hebt twee klaveren 6, onmogelijk.
Excuseer. Maar dat maakt 40, niet?
Nee, tel op.
Achttien, twintig... - Dat is geen 40.
Ik neem opnieuw af.
Adriana, in verband met de vaststelling dat
niemand nog wil trouwen...
Ik zou vandaag opnieuw met je trouwen.
M'n schatje.
Heb je al 'n appartement? - Nee.
In de prefectuur is er 'n slaapzaal, maar niemand wil er blijven.
Voor mij goed, ik hou niet van huizen.
Waarom 'n overplaatsing naar Sicilië? Zij hebben 't beslist,
u zou mensen nodig hebben.
Je kon nee zeggen. - Ik weiger geen bevel.
Wat doe je? Zet ze neer.
Wat zit erin? - Boeken.
Boeken? - Ja.
Je bent 'n rare. Wist je dat?
Ik lees je dossier
en wat zie ik?
Niets,
behalve 'n paar onregelmatigheden.
Warm bloed, zin om te slaan.
Wat zocht je bij de politie?
Regels.
En wat deed je ermee? Ik pas ze toe.
Echt waar? - Ja.
Ik doe wat ze me zeggen
en bemoei me met mijn zaken. Dat is goed.
In Sicilië zijn zij die zich met hun zaken bezighouden, koningen.
Hij kreeg 'n kogel in 't gezicht. Wat?
Hij heeft 'n gat in z'n hersenen.
Woon je in de buurt?
Commissaris, we zijn klaar. - Moment.
Heb jij 't lijk gevonden? - Ja.
Vanmorgen vroeg? - Ja.
Wat deed jij hier zo vroeg? M'n ezel laten grazen.
Vond jij of je ezel 't lijk?
Ik.
Heb je hem aangeraakt? - Nee.
Heel goed.
Woont hij in de buurt? - Ja.
Dan ken je hem?
Of niet? - Nee.
Hoezo? Hij woont toch in de buurt? Zeg me de waarheid. Heb je hem herkend?
Ken je hem? - Ja.
Heel goed.
Was 't een brave man? Ja.
Diegenen die hem kenden, wisten 't.
Waarom zeg jij dat 't een brave man was en de anderen dat hij boosaardig was?
Wat weet ik daarvan? Ik weet 't niet. U weet niets, niemand weet iets.
De ratten zullen hem opeten. Dat zijn ziel in vrede mag rusten.
Ja, ja, goed. Begrepen?
Ik herinner de aanwezigen eraan
dat de rechtbank moet worden geëerbiedigd.
Wat 't vonnis ook zal zijn, ik duld geen commentaar.
De rechtbank,
gelet op de artikels 483 en 488 van het Wetboek van Strafvordering,
verklaart de beschuldigde schuldig en veroordeelt hem tot 5 jaar opsluiting,
en tot betaling van de kosten.
Stilte!
Als je 't gewoon wordt, zijn die kleuren zo slecht niet.
En de figuurtjes zijn schattig.
Bravo.
Mag ik je 'n vraag stellen? - Ja.
Die piano...
Waarom speel je nooit? Omdat...
ik niet genoeg talent heb en gezien je niet half getalenteerd kan zijn,
maar thuis? Voor jezelf? Voor mij?
Wat is er? - Ik speel niet meer.
Waarom? - Ik speelde vals.
Heb ik niet gemerkt. - Maar ik wel.
Je speelt voor mij, dus is dat van geen tel.
Ga door met Ravel.
Ik hou van Ravel.
Vraag je haar nooit om te spelen?
Nee.
Waarom niet?
Omdat ik weet dat ze niet wil.
Onlangs deed ze 't. Ze deed 't om je te plezieren.
Dat was bijzonder. - Je begrijpt 't niet.
Je bent slim, maar er zijn zaken
die je niet snapt.
Vrouwen horen graag dat ze getalenteerd zijn, mooi,
dat zij 't allerbelangrijkste zijn.
Je moet haar zeggen:
"Giulia, speel voor mij. Speel voor ons allebei."
Zoals ik deed met je moeder. Jullie maakten altijd ruzie.
Ruziemaken doet soms goed,
't houdt de pit erin.
De 26 beginselen
en 109 aanbevelingen van de UNO, twee jaar geleden goedgekeurd in Stockholm,
worden constant bespot in Italië.
Vooral door mensen zoals diegenen die nu terechtstaan
en voor wie ik de maximum voorziene straf eis. Ik eis dat ze worden
veroordeeld tot 't betalen van de kosten en van de herstelling die nodig was
na 't opzettelijk dumpen van industrieel afval in 'n waterloop,
en dit ten koste van de volksgezondheid en 't milieu.
Al 10 jaar wordt er jaarlijks 1.870 miljard $ besteed
aan militaire kosten.
50% zijn steekpenningen, zelfs in Italië. Wil je ze arresteren?
Ik heb namen nodig.
En de staatsbedrijven. - Blaas je?
Hun namen staan in alle kranten. Je moet de krant lezen.
Papa...
Kijk. Het antieke staafje.
Vork.
Zo moet je krab eten. Laat maar, Carlo.
Ik eet met 'n vork.
Ben je zeker dat we op de luchthaven geraken met zo'n rammelkast?
Je bent verwaand. Neem 'n taxi.
Waarom ga je naar Cambridge met alles wat er hier te doen is?
Ik kom terug.
Eerst deze master
en volgend jaar probeer ik 't examen bij de Bank van Italië.
Hij wil gouverneur worden
en de biljetten tekenen.
Op de gezondheid van de gouverneur. Op de gouverneur.
Zelfs al lijkt 't je dwaas,
als je wilt dat hij denkt te kunnen genezen,
moeten jullie er ook in geloven.
Hij weet niet dat wij 't weten. Dat maakt niets uit.
Je vader voelt dat aan. Hij voelt wie hem dierbaar is...
Ik ben dokter, ik geloof niet in mirakels. Vergeet dat je 't bent.
Ik weet 't, je wilt me helpen. Bedankt, maar zo is 't genoeg.
Excuseer. - Bedankt.
Ik denk dat dat 't mijne is.
'T Spijt me. Mij ook, ik zei onzinnige dingen.
Word niet te dom in Engeland. En word jij 't niet hier.
Goeie reis.
Ik vertelde 't aan niemand,
zelfs niet aan Nicola.
Hij zou begonnen zijn over psychologie,
de levenslust, en al die onzin.
Ik zeg 't aan jou, omdat het zo is.
'T Blijft tussen ons, ik wil geen medelijden.
Maar je moet me beloven dat je alle behandelingen, alle analyses doet
en dat je je laat verzorgen.
Alles...
Je zal geduld moeten hebben met Matteo.
Die jongen...
heb ik nooit begrepen.
Alles doet hem lijden.
En dan zijn er nog Francesca, mama.
En Nicola.
Nicola is sterk.
Die indruk geeft hij, maar hij is zoals de rest.
En 't belangrijkste nog, je moet aan jezelf denken.
Je moet lachen, blij zijn,
je amuseren.
Werkt je man ver? We zien elkaar de laatste tijd niet meer.
'T Gaat niet meer.
Is er 'n andere vrouw? - Maar nee.
'T Gaat niet meer omdat 't niet meer gaat. We gaan uit elkaar.
En je zegt me niets?
'T Spijt me. - Mij niet.
'T Is beter zo.
Je vindt wel 'n andere.
Ben je op zoek naar 't mysterie?
Praat je tegen mij?
Je moet de ziel zoeken.
En hoe doe je dat?
Je moet zoeken, binnenin kijken.
Palermo, zomer 1977
Kan jij naar binnen kijken?
Ik wel.
Zie je dat kind? Bekijk z'n hand.
Ze is zeker, ze eist.
Hij heeft 't insigne, de eerste van de klas.
Dat is mogelijk.
Zie je die oude vrouw?
Twee ringen aan de ringvinger, weduwe, en ze is heel eenzaam.
Jij bent geen Siciliaan.
Hou je me voor de gek?
Zag je "Stromboli", met Bergman?
Ja. Ik woon daar. Maar niet voor lang.
Ik volgde 'n bibliothecarisopleiding in Palermo. Ik verlaat 't eiland.
En dat?
Dat is 'n professioneel toestel. Ken je er wat van?
Ja, ook van bibliotheken.
Echt waar? Als ik de wedstrijd win,
waar moet ik dan naartoe?
In Palermo, dat weet ik niet.
In Rome, naar de Villa Celimontana, er is 'n oude, hele mooie bibliotheek.
Mag ik 't mysterie zoeken? - Hou op.
Ik moet ervandoor.
Nu? - Ja.
Hoe heet je? - Nicola.
Mirella. - Aangenaam.
Wat is er? - Er werd iemand
vermoord, je moet foto's maken.
Ik heb m'n toestel niet. - Ik nam 't mee.
Waar vond je het?
Kijk hoe ik 't doe.
Zo is 't veel te gemakkelijk, kijk naar papa.
Ik deed me pijn.
Op dit uur moest Sara al slapen. Schreef de dokter dat voor?
Papa is de dokter, hij beslist.
Wat is er? - Ik ben moe.
Ik had ruzie met Stefania.
De winkel, 't is afgelopen. Ik ben 't discussiëren zat.
Vroeger deed je 't graag. - Vroeger.
Zo is 't beter, niet? Je zal terug piano kunnen spelen.
Ik verkocht haar. Morgen wordt ze opgehaald.
Ben je gek geworden? - Misschien.
Waar zat je tot nu? Controleer je mij?
Op 'n vergadering van 't collectief.
Iets op aan te merken? - Ik raad ze je aan.
Wat bedoel je daarmee?
Alles is verrot in dit land
en wij blijven erop kijken.
Hoorde je van die vermoorde man in Bologna?
Ja. En wanneer doen wij hen wenen?
Wanneer doen wij hen wenen?
Doe dat ding af, 't is belachelijk.
Luister... - Laat me los.
Zelfs mij verdraag je niet meer?
Jij ziet niets buiten je ziekenhuis, ik moet alles doen.
Die indruk heb ik niet.
Ik haat ruziemakende koppels.
Heren.
Als jullie zo'n kabaal maken,
kan Bobby niet slapen.
Je hebt gelijk, we gaan zwijgen.
"Beste Carlo, ik ben blij met je successen in Cambridge.
Hier gaat alles z'n gang.
'T Is moeilijk te werken in instellingen als je ze geleidelijk aan wil veranderen.
Met Giulia gaat 't slecht.
Ze is agressief en vijandig geworden,
ontevreden over iets wat ik niet vat.
We slapen al zes maanden als broer en zus."
Ik toon u de slaapzaal.
Ik wil weten wie deze inspecties organiseert.
't Ministerie van Volksgezondheid. En wie bent u? 'n Advocaat, 'n rechter?
Doe open. - 'N Psychiater.
Dit is de slaapzaal.
Zoals u ziet is alles netjes, precies, in orde.
En waar zijn de patiënten? Op uitstap naar 't sanctuarium.
Ik ben aan hen gehecht.
Ik wil dat ze 't goed hebben, zich vermaken,
dat ze normaal zijn zoals iedereen.
Waar gaat u heen? Dit is maar 'n kelderverdieping.
Wat is dit? - Niets.
Doe die deur open. - Nee!
Maarschalk. Ik wil 'n huiszoekingsbevel.
Ik wil m'n advocaat spreken.
Heeft u iets gezien? Er is niets te zien.
Alleen afval. Waar gaat u heen?
Dat mag u niet. Er is hier niets. Maarschalk, doe maar.
Ik protesteer! - Uit de weg.
Neem haar mee in de wagen en indien nodig boei je haar.
De deur.
Bel ziekenwagens. Maak ze los, bedek hen.
Giorgia.
We gaan de pull aantrekken. Wees lief.
Doe hem zelf aan, oké? Hier.
We gaan 't anders doen, ik geef hem je en we draaien ons om.
Ik doe 't wel.
Bedankt.
Hoe gaat 't?
Heb je vandaag gegeten?
Wil je er één?
Herinner je je de reis die we samen deden?
'T Dorp van Eerwaarde Vito? Die keer dat we in de schuur sliepen?
Herinner je je nog de match van Italië?
Italië verloor en wij lachten...
Herinner je je Matteo nog?
De sinaasappel.
Hij moet drinken, anders sterft hij.
Je hebt gelijk, ik vergeet dat steeds.
Sorry, ik raak je niet meer aan.
Maar ik wil dat je hier iedere dag komt
om de plant water te geven.
Belde u de rechter? - Ja.
Wanneer? - Twee uur geleden.
Is hij er nog niet?
Rookt u in 't slachthuis?
Doof haar. - Gooi ze weg.
We moeten gaan. - Mogen we hem wegnemen?
Eerst moet de rechter komen. Altijd dezelfde vragen.
'T Werk zit erop.
Jullie praten over werk bij 'n lijk!
Enzo, doe die mensen zwijgen.
Ze willen niet. - Doe ze toch maar zwijgen!
Breng die mensen weg.
'N Kind? Zijn jullie gek geworden? Buiten!
Bent u de vader? Neem hem mee.
Hij stoort niet. - Neem hem mee!
Wie denkt u wel dat u bent? Vanwaar die vrijheid?
Is 't een mooi schouwspel?
Er is 'n dode. Is dat cinema?
Waar was je toen hij vermoord werd?
Geen idee, ik was er niet.
Hij weet niets.
Niemand hoort iets, niemand ziet iets.
Hij ging vanzelf dood. Toon hem aan uw kinderen, zo leren ze 't.
Kom... - Raak m'n zoon niet aan.
Wat leer je je zoon?
Raak m'n zoon niet aan!
Dit is buitengewoon verlof. Ik wil je hier in geen 2 weken zien.
Ga met vakantie, naar huis,
verdwijn.
Ik heb al problemen genoeg. Wat wil je doen? Zwarte piet, de Verlosser?
Maak dat je wegkomt.
En? - Alles in orde.
Ben je overgeplaatst? - Verlof.
Dat is de procedure, niet? 'T Had erger kunnen zijn.
Hier, vanmorgen toegekomen.
"Beste Matteo, ik schrijf je en heb geweldig nieuws.
Ik heb Giorgia teruggevonden. Ik denk dat ze veel geleden heeft.
Vreemd genoeg is 't alsof de tijd op haar geen vat heeft gehad.
'T Weerzien was aangrijpend.
Ik dacht terug aan die zomer, toen mijn leven, 't jouwe
en dat van vele anderen is veranderd.
Als je de "wanordetroepen" een paar dagen zo zou laten
en ons kwam opzoeken?"
"In april was er geen ongecontroleerde toename van opstanden,
maar 't gebeurde na 50 dagen strijd bij FIAT.
Er waren vele arbeiders bij betrokken, 't productieproces blokkeerde
en er was de organisatorische autonomie van de arbeiders die hoogtij vierde."
Zo gaat 't niet. Te bureaucratisch.
We moeten wensen van noden onderscheiden.
De noden zijn 'n ernstige zaak, ze duwen je tot 't uiterste.
Zelfs tot de dood of de strijd, indien nodig. De nood aan communisme...
Excuseer. Je bent vroeger gestopt vandaag.
Ik ben vroeger gestopt.
Teken je? - Ja.
We gaan wandelen. - Geweldig.
Gesloten ruimten zijn slecht voor kinderen en voor 't verstand van mensen.
"De nood aan communisme"...
Ik heb nood aan drinken, aan eten. Sara, als je die stommiteiten hoort...
Je mag niet vloeken. - Toch wel.
Als iemand je beliegt op school, wat zeg je?
Onnozelaar. - Heel goed.
Nu gaan we wandelen. Komaan.
Tot ziens. 'T Is koud.
We doen 'n mantel aan. Komaan.
We gaan heel veel lucht scheppen.
Luister... Ik moet dat probleem oplossen.
Luigi Pezzuco. - In de zaal.
Ik had geluk met m'n ongeluk.
Twee millimeter verder en ik kon m'n armen niet meer gebruiken.
Uiteindelijk lukt alles.
Bijna alles.
Ik heb zelfs 'n vrouw ontmoet, ze heet Patrizia.
Ik zal ze je tonen.
Ik heb 'n foto genomen
op 'n feestje.
Ik heb hem. Hier.
Ze is mooi.
Gefeliciteerd. - Natuurlijk is ze mooi.
In september gaan we trouwen
en we willen veel kinderen.
Wil je weten hoe we 't doen? Heel rustig, met heel veel geduld.
Dat is ook goed.
Dat zegt zij. - Natuurlijk.
Nu zie je me zo...
Ik heb Patrizia, maar 't was onmogelijk geweest zonder je moeder.
M'n moeder?
Weet je hoeveel schriften ik zo heb?
Zonder je moeder had ik deze hand nooit meer
kunnen gebruiken.
Kwam ze je al die jaren bezoeken?
Eén namiddag per week, zonder er één te missen.
Wist je dat niet? - Tuurlijk wel.
Niet alleen m'n hand werkte weer.
Ook m'n hersenen. Nooit tevoren las ik gedichten.
Luister...
"En jij de eer van de tranen, Hector, waar gezegend en beweend was
't bloed voor 't Vaderland vergoten..." Wat heb ik hier geschreven?
"Zolang de zon zal fonkelen
over 't ongeluk van de mensen."
Dokter Carati?
Wat 'n verrassing.
Hoe gaat 't? - Goed.
De baard? - Sara zegt dat hij prikt.
Dus schoor ik hem af.
In verband met Sara, dit is voor haar. Wat is 't?
'N Pop, dan kan jij er ook mee spelen. Tof.
Kwam je via Rome? Ja, maar ik ging niet naar huis.
De schilderijen? - Van m'n patiënten.
We plannen 'n tentoonstelling.
Wist jij dat mama Luigi al die jaren geholpen heeft?
M'n collega die verlamd is. Ja.
Wie is dat? M'n leermeester, Franco Basaglia.
Hij die de zotten wil vrijlaten.
Hij denkt dat de zieken geen gevangenen zijn maar mensen,
dat de geestesziekte
geen fout is om voor te boeten. Vreemd, hè?
Hoe is 't met papa? Je moest hem eens bezoeken.
Ik zal gaan.
'T Is voorzien, van zodra ik hier klaar ben.
We gaan naar Giorgia.
Hoe stelt ze 't? Beter. Je zal zien.
Als ze nog verbetert, mag ze vertrekken.
We proberen hen zo snel mogelijk te laten gaan.
We vinden logies voor hen.
Wat hebben ze?
Vroegere dokters verklaarden hen allemaal schizofreen,
maar dat wil niets zeggen.
Ja, ze hebben 'n gespleten persoonlijkheid. Die hebben we allemaal, niet?
Ben jij enkel politieagent en ik dokter?
De waarheid is dat we niets begrijpen.
We weten alleen dat ze de ziekte van de inrichting hebben.
En hoe verzorgen jullie ze? We openen afdelingen.
Ik wacht op jou in m'n kantoor. Zo, helemaal alleen...
Wat zeg ik haar? Misschien wil zij jou iets zeggen.
Dag, Giorgia.
Ik ben blij je terug te zien.
Alles oké?
Je hebt gelijk. Wat 'n domme vraag.
Wat wil dat zeggen?
Nicola zei me dat je mag weggaan. Wil je in de stad 'n ijsje eten?
We zoeken 'n jukebox, voor wat muziek.
Je hield van muziek.
Hij zei me dat je leest,
dat je van boeken houdt.
Wat lees je?
Welke woorden onthoud je?
Je hoort niet.
'T Geluid, de lucht, de aandacht, niets,
er gebeurt niets.
Je behoort tot de afwezige abonnees.
Alsof ik dat niet wist.
Herinner je je die zomer nog?
Hoe was jij?
Hoe was ik?
Gek... Matteo.
Denk je dat ze zal genezen? Ja, je zal wel zien.
Ik dacht terug aan 't station, weet je nog?
Ja, en dan?
We luisterden naar 'n plaat in de jukebox,
ze draaide zich om en keek me aan.
Volgens mij was je verliefd op haar. Nee, dat was jij.
We waren 't allebei.
Welke plaat was 't? - "A qui", Fausto Leali.
Je vader...
Kan je wat trager rijden?
Trager, er is geen haast bij.
Wil jij rijden?
Ik vroeg je alleen... Zo rijd ik.
Ik vroeg trager, verdomme.
Alsjeblieft. - Ik ben bang, met de kleine.
Heb je 't gehoord?
Mag ik weten waarom je haar niet antwoordt?
Waarom antwoord je haar niet? Zo rijd ik, als dat je niet aanstaat...
Nee, stop die klotewagen! Stoppen!
Stop de wagen. Ga aan de kant of ik klop erop!
Kalm, ik stop zodra ik kan.
Wat bezielt je?
Draai je om!
Bedankt voor 't komen.
En hoe gaat 't met je moeder? Ze is ingestort.
Dag, ik ben Francesca.
De politie heeft tegenwoordig geen tijd.
Hij zei dat hij ging komen. Maak je geen zorgen, hij komt.
Waarom kom je niet met mij naar Milaan? Francesca kan zich alleen behelpen.
'T Is niet voor haar, ik blijf voor 't werk.
Ik weet dat de school zonder jou achteruitgaat, maar denk aan jezelf.
'T Is aan mezelf dat ik denk, 't werk helpt me.
Wil je koffie? - Ik zal zetten.
Ik doe 't wel.
Wilt u koffie? - Ja, graag.
Ik wil koffie zetten.
Waar is de grote koffiekan?
In de kast.
De andere, de rechtse.
Nicola zegt dat je binnen 10 jaar
Minister van Financiën zal zijn. Is dat zo? Heeft hij dat gezegd?
'T Is nog maar net één jaar
dat ik bij de Bank van Italië werk
en de carrière van minister is anders.
Hoe bedoel je?
Minister van Financiën is 'n politieke benoeming.
Wij zijn technici.
Je bent bescheiden. Nicola zegt dat je slimmer bent dan hem.
Daarmee is alles gezegd, gezien z'n naam.
Nicola is gekker dan z'n patiënten.
Dat is waar.
Je bent echt onhandig.
Wat doe jij?
Ik haalde m'n middelbaar diploma en begin dit jaar aan de unief.
Ik wil me inschrijven voor letterkunde
en archeologie.
Ik wil de wereld zien. Dat is goed.
Ik liep op school halve fondwedstrijden,
ik ben 'n uitstekende kok en leer viool.
Is dat alles? Eén ding tegelijk doen, verveelt me.
Nu zet je alleen koffie, dus je verveelt je. Nee, ik zet koffie,
maak gebakjes met Sara
en ik praat met 't studiebureau van de Bank van Italië.
Niet slecht, hè?
Tante, kom. - Ik kom.
Kijk eens wat ik gemaakt heb.
Je bent 'n kei.
Dames. - Zal ik 't deeg herwerken?
Mag ik 'n koekje? - Ga weg.
Dat is goed, stuur hem weg. Francesca weet kinderen aan te pakken.
Ik niet,
ik kan 't niet.
Er bestaat niet één manier om moeder te zijn, iedere vrouw heeft de hare.
Ik was geen goede moeder voor Matteo,
tenminste niet diegene die hij wou.
Je was 'n uitzonderlijke moeder, dat zie ik bij Nicola.
Excuseer.
Ik ga melk halen. Er is nog.
We zijn talrijk. 't Zal niet genoeg zijn.
Ik ga melk halen.
Ik deed 't al. Is er 'n manier om hier weg te geraken?
Sorry.
Sorry, schat, het spijt me.
Je bent te laat. - Sorry,
ik had 'n probleem.
Op 'n afspraak mag je niet te laat komen, 't is gevaarlijk.
Tegenwoordig is iemand die wacht met 'n koffer verdacht.
Heb je de sleutels? - Ze zitten erin.
Met 't geld, de papieren en 't pistool.
Kan je ermee om? - Nee.
Dat leer je wel.
Laat me door.
Heb je aan je dochter gedacht?
Laat me door.
Ik vraag je maar één ding: Waarom?
Laat me door.
De politie van Turijn verspreidde 5 robotfoto's,
drie mannen en twee vrouwen, die de schuilplaats van de Rode Brigades,
10 dagen geleden ontdekt in Turijn, bezoeken.
Eén heeft geweigerd met de magistraten te spreken.
In 't bevel tot medebrenging werden de beklaagden beschuldigd
van poging tot ondermijning van de grondregels van de maatschappij,
van 't vernietigen van de democratie en haar instellingen.
Geef me nog 'n stukje.
Geef me nog 'n stukje... gazel.
Ja, m'n leeuwtje, papa de jager brengt 't je direct.
...gewelddaden en ontvoeringen...
Ik wil er niet meer naartoe.
Ik wil niet meer schermen. Hoezo?
Jij hebt 't me gevraagd, dus gaan we.
Waar is mama? Ik zei 't je al, ze is weg.
Sorry.
Ik was fout.
Komaan, alsjeblieft.
Laten we vrede sluiten.
Schermhouding aannemen, groet. Eén, twee, drie, vier,
vijf, zes, beneden. En garde.
Eén stap voorwaarts, één naar achter... uitval.
En garde.
Eén stap voorwaarts, één naar achter...
Vandaag zijn jullie slordig. We herbeginnen.
Schermhouding aannemen. Kijk naar hier.
Eerste positie, groet...
Beneden. En garde.
Lente 1980
Jij, Tommaso...
Carlo.
Carlo Tommasi, niet Tommasi Carlo. Excuseer.
Carlo Carati, neemt u... Carlo Tommasi, Francesca Carati.
Er is ook 'n meneer Carati. Dat ben ik.
Ik ben Nicola Carati,
de broer van de bruid.
U bent... excuseer.
U bent de broer van de bruid. Gefeliciteerd. Dan moet u wisselen
met de dame met de kam.
Maar ik ben de getuige van de bruidegom, Carlo Tommasi is m'n vriend.
U bent de getuige van de bruidegom, maar... zuster... broer...
Dat is toeval.
'T Is niet onwettig.
We beginnen opnieuw.
Neemt u, Carlo Tommasi,
tot echtgenote,
Francesca hier aanwezig...
Carati?
Ja.
Zo ver zijn we al.
Neemt u, Francesca Carati, tot wettige echtgenoot,
Carlo Tommasi hier aanwezig? Ja.
U mag de ringen uitwisselen.
Opgepast. Sorry, dit is m'n eerste huwelijk.
Voor mij ook.
Je moet m'n vriendinnen ontmoeten. Ik neem hem voor vijf minuten mee.
Kom. - Mijn excuses.
Niemand gelooft dat je blauwe ogen hebt. Alweer dat verhaal?
M'n broer, Matteo.
Carlotta.
Teresa.
Wat vind je hiervan?
Mijn nicht, Sara. Geef oompje 'n kus.
Mooi huwelijk, niet?
En wanneer ga jij trouwen? Wie wil mij hebben?
Je bent 'n buitengewone partij.
Afdeling speciaal koetswerk, werkende elite.
Ik was 'n buitengewone partij.
Wat wil je zeggen?
Dat ik dit heb ontvangen.
Ontsloegen ze je? - Technisch werkloos.
Ze stuurden er 23.000 weg. Kunnen we niets doen?
Staken diende tot niets.
Je zei me dat je 't had opgelost.
Ik wou op 't huwelijk niet de griener uithangen.
Lees.
Wat denk je ervan? Bestudeer je zoiets bij de Bank van Italië?
Min of meer.
En dan?
FIAT heeft 7000 miljard schulden.
Veel KMO's doen 't nog slechter.
Ze produceren niet voldoende en
ze kunnen niet concurreren op wereldvlak.
En dan? - De arbeiders treft geen schuld.
Dat is zijn mening. Hij is geen orakel.
Niet de mijne. - Luister er niet naar.
Er zijn vakbonden.
Ze staan machteloos.
De mensen zijn bang. Zeg iets.
Ze ontslaan hem zoals in de vorige eeuw. Moet ik jullie beliegen?
Ze reorganiseren 't industrieel stelsel.
De industrie wil zich moderniseren en verlaagt de kosten om te concurreren.
Kan ons wat schelen. - Ik weet 't.
Moeten wij onbekwamen betalen?
We geven er niet om dat 't systeem knapt.
Alsjeblieft.
Als je iets wil stukmaken, moet je 't vervangen door iets anders.
Heb je voorstellen? - Ik?
Jullie zijn de knappe koppen. Geen ruzie maken.
Komaan.
Vandaag is 't feest, stop ermee.
Wij, arbeiders, doen de zwanenzang. Weldra denkt niemand nog aan ons.
Maak je geen zorgen.
Ze krijgen me niet, ik blijf niet janken.
Ik vind wel ander werk,
zo niet vind ik er een uit. Ik zal kranen herstellen,
tv's, verwarmingsinstallaties... Ze propten ons huis vol toestellen.
Ze gaan stuk en moeten hersteld worden.
En ik zal ze herstellen. Dat is 'n uitgemaakte zaak.
In 't ergste geval trek ik bij hem in,
ik zet 'n hoed op zoals Napoleon en vooruit met de schuit!
Ik wil dansen.
Komaan.
Komaan, slappelingen.
Vooruit.
Kent u "Anatomie"? - Wat is dat?
"Amado mio".
Mevrouw Tommasi, mag ik deze dans van u?
Rustig aan met m'n moeder.